ORLICA

Lista obecności :
Wyprawa -FOTO
Foto otwiera się w nowym oknie
-->

Wysokość:1084 m n.p.m.
Szerokość geograficzna: 50°21.182` N
Długość geograficzna: 016°21.707´ E
Położenie: Polska, Europa, trzecia planeta od Słońca w Drodze Mlecznej
Łańcuch górski: Góry Orlickie
Korona Gór Polskich KGP - 12
QTH lokator : JO 80 EI
SPPA : (D) KV Kłodzko
PGA : KV 01 Duszniki Zdrój

Orlica (czes. Vrchmezí, 1084 m n.p.m.) – najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich i Sudetów Środkowych. Leży na europejskim dziale wodnym pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego. Szczyt graniczny. Dawniej nazywana była Międzywierchem.

Przed 1945 na Orlicy znajdował się uczęszczany punkt widokowy z rozległą panoramą na czeską stronę Gór Orlickich, pod szczytem stało całoroczne schronisko i wieża widokowa. Schronisko to było zbudowane i prowadzone przez Heinricha Rübartscha (1852–1930), który był pionierem turystyki górskiej i narciarstwa w Sudetach i zostawił pierwsze ślady nart w Górach Orlickich. W 1946 schronisko spłonęło w niewyjaśnionych okolicznościach, obecnie zostały po nim jedynie nikłe ślady podmurowań. Najbliższa miejscowość: Zieleniec. Orlica należy do Korony Gór Polski i do Korony Sudetów Polskich.


Złota Sztolnia
Na wysokości tzw. "Ciągu Drwali", na wschodnim stoku Orlicy znajduje się tajemniczy otwór wejściowy, za którym rozpoczyna się stromo zapadający się w głąb góry korytarz. Według dostępnych materiałów archiwalnych, powstanie "Złotej Sztolni" należy wiązać z okresem średniowiecznym, kiedy to w XV wieku zaczęto poszukiwać w tym rejonie rud żelaza
Tajemnicza sztolnia-jaskinia u podnóża Orlicy - jakkolwiek niedostępna dla turystów - nie jest obiektem całkowicie nieznanym. Widnieje ona bowiem we wszystkich przewodnikach i mapach turystycznych pod nazwą "Złotej Sztolni".

Lista obecności:

1. Tomek SP9ITP
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
Powrót na górę.